Posted on: 31 augustus 2020 Posted by: Corina Comments: 0
Netjes opgevouwen gebreide sjaal met een rondbrenaald en een bril erop gelegd voor de sier.

Wie verdient het meer om het allereerste gebreide stuk van Neel & Minne te krijgen dan mama Neel & Minne? Juist, niemand. Paula heet onze moeder en ze is – uiteraard – de allerliefste moeder van de hele wereld. Toen Winnie en ik vijf en zes waren, maar ook nu we bijna veertig zijn. Ze zorgt al bijna zestig jaar voor onze oma (ze begon daarmee toen ze nog een tiener was), en vijfenveertig jaar voor haar eigen huishouden. Vriendinnetjes wilden altijd heel graag bij ons komen spelen, omdat mama bij ons ging zitten als we thuis kwamen en luisterde naar onze verhalen. Uiteraard met lekkers erbij. En nu we volwassen zijn, staat ze nog altijd in het deurgat te wachten als we langskomen.

De grote hoeveelheid liefde en aandacht die ze in ons stopt, vergeet ze soms in zichzelf te stoppen. Dus doen wij dat voor haar. Toen ze vroeg of ik voor haar een sjaal wilde breien, zei ik natuurlijk meteen ja. De eerste stap: ze koos het garen bij de Beekbergse Wolhal. Het is een leuk garen om te zien. Ecru, met mini-draadjes blauw en bruin er doorheen geweven voor een bijzonder accent. Volgende stap: de maat. Mijn moeder houdt niet van grote sjaals – ze is zelf klein en fijn, dus daar zou ze in verzuipen. Dus werd hij niet te lang, niet te breed, maar precies goed. Als laatste: de afwerking. Standaard? Franje? Boord? Een boord had ze nog nooit gehad, dus die wilde ze wel.

Toen kon ik aan het werk. Een paar proeflapjes maken, met verschillende naaldgroottes. Wat voelt het beste, maakt de stof het soepelste? Proeflapjes wassen – rekken ze veel uit? Dan meten en rekenen, hoeveel steken en toeren heb ik nodig voor een sjaal van 20cm breed en 1m50 lang? Dan kan ik aan de brei. De naalden pakken de kantsteken niet goed, wat ik ook probeer, dus ik corrigeer regelmatig met de hand. Als de sjaal afgebreid is, werk ik hem af. Afkanten op de machine. Dan: draadjes wegwerken, een schoonheidsfoutje herstellen. De was in en daarna (in dit geval met het strijkijzer) zorgen dat de sjaal een mooie vorm krijgt. De steek die ik gebruik, tricotsteek, wil nogal eens opkrullen namelijk. En tadaa: de sjaal is af. Met al mijn liefde erin gestopt. Straks een mooi touwtje erom en dan op de post. Naar mama Neel & Minne. Omdat ze het meer dan verdient. Ik ben benieuwd wat ze ervan vindt…

Vragen? Opmerkingen? Laat het me weten!

Leave a Comment